Week 4

We proberen elke dag even met Jurre naar buiten te gaan. Een frisse neus halen, rondje rijden (en gek doen) met de rolstoel. Het wordt voor Jurre wel steeds minder leuk en hij wil vaak snel weer naar binnen. 
Maar omdat we echt allemaal even uit die paar vierkante meter moeten ontsnappen, blijven we het stug proberen. 

De muren komen soms echt op me af. De nachten dat ik in het ziekenhuis slaap, word ik wel honderd keer wakker. Van Jurre die hulp nodig heeft (of een heel schoon bed), tot een zuster die elk kwartier komt checken of de koorts al zakt. Of van het gepiep van de infusen uit de hal. Gelukkig slaapt Jurre door veel dingen heen. 

Vanwege de chemo moet Jurre (tijdelijk) 3 keer peer dag afgespoeld. Dat vindt hij verschrikkelijk, het elke keer aan- en uitkleden is een enorme opgave. En dat gepruts aan je lijf de hele dag is ook gedoe. 
Steeds meer dingen vindt Jurre vervelend worden en hij begint behoorlijk kwaad te worden op alles en iedereen. Eigenlijk zijn Thierry en ik de enigen die (met heel veel geduld en overtuigingskracht) dingen van hem gedaan krijgen. Om het voor hem wat minder heftig te maken en voor ons en de verpleging wat minder intensief is dus besloten een psychiater langs te laten komen. Deze schrijft milde medicatie voor, waardoor Jurre iets minder heftig reageert op alles. 
En hoewel ik er deels over twijfel, lijkt het hem zelf te helpen. Het is ook allemaal naar en vervelend en ik snap dat het enorm frustrerend is als je nergens controle over hebt en je ook je eigen lijf niet kan vertrouwen... 

Maandag 30 januari krijgt Jurre de stamcellen, via een infuus. Stamcellen van een anonieme donor. Een complete vreemde heeft een beenmergpunctie ondergaan (omdat Jurre zo jong is, wordt een punctie gedaan bij de donor). Een vreemde dame die geboren is in 1997. Dat is alles wat wij over de donor mogen weten. Wat bijzonder, en mooi, en fantastisch, dat iemand dit voor een wildvreemde over heeft!! 

Gelukkig zijn er nog een paar leuke dingen: voor het interne tv-kanaal komen ze Jurre filmen. Door de deur en het plastic heen filmen ze een paar van Jurres goocheltrucs. 
Noa en Thierry gaan gezellig een avondje met opa en oma uit eten, en genieten van het feit dat ze eindelijk eens naar een sushirestaurant kunnen. Het heeft zo zijn voordelen dat mama bij Jurre blijft...
Er wordt een enorme knuffelbeer bezorgd, een cadeau van Thierry's werk. De beer is groter dan Jurre en we hebben er nogal veel lol mee. 
Ook is er inmiddels een enorme stroom aan kaarten en tekeningen binnen aan het komen. Daar versieren we de hele kamer mee!